Kijanka twardymi szczękami zeskrobuje glony z kamieni i innych zanurzonych przedmiotów. Kiedy staje się żabą, jej pyszczek rozrasta się w obszerną pułapkę na owady, zaś długi, jak zwykle u roślinożerców, przewód pokarmowy staje się krótszy, czyli charakterystyczny dla drapieżników. Również inne zwierzęta, u których budowa i obyczaje podlegają istotnym przemianom, zmieniają rodzaj pokarmu. Gąsienice ciem i motyli gryzą pędy roślin silnymi szczękami, zaś uskrzydlone dorosłe postacie spijają nektar za pomocą cienkich ssawek. Larwy komarów odcedzają z wody mikroskopijne organizmy roślinne i zwierzęce. Dorosłe samice ssą krew, zaś samce żywią się sokami roślinnymi lub nie jedzą nic. U zwierząt opiekujących się potomstwem rodzice mogą karmić swe młode zupełnie innym pokarmem niż ten, którym żywią się sami. Wszystkie ssaki początkowo ssą mleko matki, by następnie przejść na roślinną, zwierzęcą lub mieszaną dietę, taką jaka jest właściwa dla ich rodziców. Wiele ptaków, żywiących się nasionami, karmi swoje pisklęta owadami.